|
من هفت روز با اين باور چشم به اين جهان می گشايم که ، <
تاييد >، را کسی مفت به چنگ نمی آورد . سر سختانه ايمان دارم که <
خداوند چيزی بی مصرف نيافريده است >. پس هسته بنيادین ما درست
است
- اما اين بدان معنا نيست که کامل هستيم و جايي برای رشد
و بهسازی خود نداريم .اينرا < برگزيده ام> که درباره خود احساس خوبی
داشته باشم . بدينگونه بيشتر آماده يادگيری هستم. اگر مردم از کارم
انتقاد کنند يا بازخودی منفی دريافت کنم < ان را به بد بودن خود تفسير
نمی کنم > . با ايمان به ارزشمندی خودم ، به انان گوش فرا می دهد و
ديدگاه ها و بازخور رسيده از ايشان را با حالتی غير تدافعی می شنوم ،
باشد که در آن چيزی برای آموختن بيابم.
نورمن وینسنت پيل (Norman vincent
peale) به من آموخته است که همواره می توان درباره خود احساس را
برگزيد :
خوشبختی و شور بختی ، چرا بايد کسی دومی را برگزيند ؟
|